Το βιοτικό επίπεδο των λαών της Αφρικής είναι πολύ χαμηλό. Τα προϊόντα που παράγονται δεν επαρκούν για τις ανάγκες των κατοίκων. Πολλοί άνθρωποι υποφέρουν από την κακή διατροφή, την πείνα και τις αρρώστιες. Επίσης η ένωση σ' ένα κράτος πολλών φυλών με διαφορετική γλώσσα, θρησκεία και τρόπο ζωής δημιουργεί προβλήματα στα νεοϊδρυθέντα κράτη της Αφρικής. Αυτά τα προβλήματα σιγά-σιγά ξεπερνιούνται. Παρ' όλες όμως τις δυσκολίες οι αφρικανικοί λαοί εργάζονται για να καλυτερέψουν τη ζωή τους και θέλουν και αυτοί η γνώμη τους να είναι σεβαστή στον κόσμο. Όλοι σχεδόν οι Αφρικανοί είναι μικροϊδιοκτήτες γης, που από παράδοση βασίζονται σε απλές πλουτοπαραγωγικές πηγές, εργαλεία και τεχνικές, γιατί σκόνταφταν πάντα στις κακές επικοινωνίες και δεν είχαν συνδεθεί με μεγάλης έκτασης εμπόριο. Από παράδοση η παραγωγή περιοριζόταν αποκλειστικά και μόνο στα μέσα συντήρησης. Μονάδα παραγωγής και διάθεσης προϊόντων ήταν κανονικά η κοινότητα ή η οικογένεια -μη ειδικευμένα σύνολα που δεν ήταν κατά κύριο λόγο οικονομικές αλλά και οικιακές, πολιτικές και θρησκευτικές ομάδες. Από παράδοση, επίσης, το βιοτικό επίπεδο ήταν λίγο πολύ το ίδιο, αφού ήταν ένα δεδομένο του τόπου. Παλαιότερα υπήρχαν λίγες αγορές και σπάνια κάποιο νόμισμα, μια και οι συναλλαγές γίνονταν ανάμεσα σε συγγενείς ή γείτονες, υπό μορφή ανταλλαγής ή δώρου. Η αμοιβή εργασίας ήταν άγνωστη, αν και η άτυπη συνεργασία στον τομέα της δουλειάς ή και αλλού ήταν σχεδόν καθολική. Την κύρια εξαίρεση αποτελούσαν μερικές κοινωνίες που επιδίδονταν, αιώνες ολόκληρους, σε μεγάλων αποστάσεων εμπόριο και είχαν αναπτύξει συναλλακτικές μεθόδους, μέσα και δεξιότητες καθώς και το κατάλληλο πολιτικό εποικοδόμημα που εξασφάλιζε την προστασία των εμπορικών τους οδών.
Κατά τον περασμένο αιώνα αυτή η παραδοσιακή εικόνα άλλαξε με την εγκατάσταση αποικιακής διακυβέρνησης και αργότερα με την αναγνώριση πολιτικής ανεξαρτησίας στο μεγαλύτερο τμήμα της ηπείρου. Η Αφρική έγινε τμήμα του παγκόσμιου συστήματος οικονομικής παραγωγής και συναλλαγών. Οι άλλοτε αυτοκρατορίες έχασαν την επιρροή τους στον έλεγχο των σπουδαιότερων εξωτερικών αγορών, όσο αναπτύσσονται άλλες αγορές στην Ευρώπη, στον Νέο Κόσμο και σε ολόκληρο τον Ινδικό Ωκεανό. Από τις πιο σημαντικές εξελίξεις ήταν το δουλεμπόριο, που τροφοδότησε την Αμερικανική ήπειρο και την Ανατολή. Η ανακάλυψη και εκμετάλλευση ορυκτών (όπως χρυσού, διαμαντιών, κασσίτερου και βωξίτη), καθώς και η προσοδοφόρα εξαγωγή προϊόντων (κακάο, καφέ, φοινικέλαιου, βαμβακιού). Η επιβολή φορολογίας σε χρήμα στις περισσότερες αποικιακές χώρες, πράγμα που ανάγκασε τους κατοίκους να πωλούν τα προϊόντα τους ή να εκμισθώνουν την εργασία τους και η δημιουργία βιομηχανικών και διοικητικών κέντρων και λιμανιών.
|
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου